Тоқшылықта тасымай, жоқшылықта жасымаған азамат

Ол екінші дүниежүзілік соғысы жүріп жатқан кезде нағыз қақаған қыста дүние есігін ашты. Жылдар өте балдай тәтті балалық шақ көзден таса, көңілден жырақ болды. Ес жиып, етек жапқан кезде бірде аш, бірде тоқ жүрсе де көңіл көтеріңкі, көкірек үміт пен сенімге толы болатын.

Еңбек жолын бозбала бастауыш сынып мұғалімі болып баста­ды. 1961 жылы әскерге аттанып, Отан алдындағы борышын өтеп қайтты. Маңғыстау деп аталатын маңғаз өлкеде жарты ғасыр бұрын даланың жым-жыртығын шайқап жіберген мұнай бұрқағының атқылауы - Тыныштық Базарбаевты мұнай саласына апарды. Ел еңсесі тіктеле ба­стады. Қатықсыз көже ішкен жылдар артта қалды. Ашыққан қарын тойынды. Еңбекқор жанның наны жүріп, бағы өрге домалады. Ел­гезек, жұмысқа тиянақты, көпшіл азамат қай жұмысты да абыройлы атқара жүріп, ұжымға сыйлы бола білді.

«Өзенмұнайгаз» өндірістік филиалын­да Компанияда Тыныштық аға атқармаған жұмыс кемде кем шығар, сірә! Ол маман­дар бөлімінің бастығы да болды. Ғылыми зертхана бастығы да болды. Экономист де болды. Бас бухгалтер де болды. Бұрғылау жұмыстары басқармасында кадр бөлімінің басшысы және кәсіподақ төрағасы, Жаңаөзен қалалық атқару комитетінің төрағасының орынбасары, тіпті кей жылдары тігін фабрикасының директоры да болды. Тықаңның өмірінде атқарған қызметтерін са­намалап шығу мүмкін емес. Зейнеткерлікке шыққан ол бүгінде Нәсіпқали Марабаев атындағы «Мұнайшы» қоғамдық қорының Жаңаөзен қаласы бойынша координаторы жұмысында жүр.

Әрине, Тықаңның компанияға сіңірген адал еңбегі еленбей қалған жоқ. Ол «Құрмет белгісі» орденімен, «В.И.Лениннің туылғанына 100 жыл», «ҰОС 20 жылдығы» медалдары­мен марапатталды. Елбасының алғыс ха­тына да ие болды. «ҚазМұнайГаз» БӨ» АҚ, «Өзенмұнайгаз» АҚ, «Нұр Отан» партиясынан алған алғыс және құрмет грамоталарының елде есебі жоқ...

«Зейнеткерлікке шыққасын армансыз де­малатын шығармын деп ойлағанмын, сөйтсем оңбай қателескем екен. Тірі пенденің майда-шүйде шаруасы таусылған ба?!» - дейді бүгінде зейнеткерлікте жатқан ақсақал.

Біреуге ерте, біреуге кеш келетін ажал-құдірет барды бар деп, жоқты жоқ деп ала­лап көріп пе еді... Жақында Тықаң жарты ғасырдан астам уақыт отасқан бәйбішесінен айырылып қалды. «Қайғы келсе - қарсы тұр...» - деп Абай айтпақшы, қайғыға қарсы тұрды. Тірі жанның тіршілік жасауы - мұсылмандық дәстүр ғой. Ол да сабырға келіп, Алла әміріне көнді. «Әйел - үйдің алтын діңгегі» деп ба­балар бекер айтты деймісің. Жарықтық осы жылдар ішінде отағасының бетіне жел болып келмеген еді...

«Адам бірге жүргенде бір-бірінің қадірін біле бермейді екен. Жарың қашанда отбасының ырысы екен ғой...», - дейді мұнайшы аға.

Қазақта «адам ұрпағымен мың жасайды» деген жақсы сөз бар. Аллаға шүкір, бүгінде Тықаң ұлы Бекжаннан Темірлан, Ақбаян, Ай­шолпан, Айсәуле, Нәсіпқали атты немерелер сүйіп отырған бақытты ата. Баласы нарық заманына бейімделіп кәсіпкерлікпен айналы­сып жүрсе, келіні Гүлшат «Өзенмұнайгаз» АҚ-да қазынашылық департаментінде абыройлы жұмыс жасап жүр.

ТАҒЫ ОҚЫҢЫЗ: Теміржол мүлкіне залал келтіргендер кімдер?

Адам баласы жасы ұлғайған сайын бо­сайтын көрінеді. Бүгінде ол немерелерінің жолына жүрегін төсеуге дайын. Ойлап қараса, өмір шіркін поездай зулап өтіп барады. Күнді күн, айды ай қуалап, көктемді жаз, жазды күз алмастырады. Не десек те «ұшқаны білінбейтін ұшқыр заманда» (Шәкәрім) өмір сүріп жатқанымыз рас.

Адамға егделікпен бірге есті ойлар да келеді екен. Бүгінде мерейлі 75 жасқа шығып, еңбегінің жемісін, бейнетінің зейнетін көріп отырған Тыныштық жер басып, көкайдын аспан астында туған жерді аралап, әйтеуір, тірі жүрудің өзі бақыт екендігін жақсы түсінеді.

Тоқшылықта тасымаған, жоқшылықта жасымаған ол «Адамға мал мен мансап өмірлік жолдас болмайды екен. Жалғанда жұрттың көзіне қарай алатындай жүзің жарқын, бетің ашық болғанға не жетсін! Ең бастысы-жарық дүниеге келіп, сүйініп, күйініп, сүрініп, тұрып, күліп, жылап, шалқып, қамығып өмір сүрдім. Адам болып келген өмірден адам болып өтсем арман не?» - деп ой түйеді.

Бибігүл БӨБЕКБАЙ